1 April 2026 –
Een diverse groep studenten en jong afgestudeerden bij SPARK Campus — engineering, elektronica, commerciële economie, kunst. Afkomstig uit verschillende landen, allemaal nieuwsgierig naar wat je kunt maken met een 3D printer en een handscanner. Twee sessies, twee technieken, één locatie.
Sessie 1 — 3D printen: materialen, machines en toepassingen
De sessie begint met een overzicht — letterlijk. Op de inspiratietafel heb ik tientallen 3D-geprinte objecten uitgestald: van een kasteel en een mensenbuste tot blokjes, laarzen, een stoeltje en een krans. Elk object vertelt iets over een andere toepassing, een ander materiaal of een andere techniek. Studenten lopen er langs, pakken dingen op, stellen vragen.
Daarna gaan de laptops open. Tinkercad voor wie voor het eerst modelleert. Bestaande STL-bestanden van Thingiverse, Cults3D of Makerworld voor wie snel iets wil printen. De variatie is meteen zichtbaar — iemand tekent een Formule 1-auto in Canva voor de lasersnijder, iemand anders modelleert een kopje met boomhengsels in Tinkercad.
De Bambu-printers draaien. Studenten leveren bestanden aan, zien hun modellen verschijnen in de slicer en volgen het printproces. De combinatie van direct resultaat en eigen ontwerp werkt motiverend — het duurt niet lang voor de eerste uitgeprinte objecten worden rondgetoond.
Sessie 2 — 3D scannen met de Artec Eva
De Artec Eva is een high-end handheldscanner die in realtime een 3D-puntenwolk opbouwt. Wat je ziet op het scherm groeit mee terwijl je de scanner beweegt — groen betekent goed detail, rood betekent te ver weg of te snel bewogen. Studenten scannen objecten van de tafel, maar al snel volgt het moment dat iemand plaatsneemt als scanobject: een hoofd, live in beeld gebracht als driedimensionaal mesh.
Dat trekt de aandacht. Iedereen wil het zien. Iedereen wil het proberen. De stap van “ik snap hoe dit werkt” naar “ik kan dit zelf gebruiken” is klein — dat is precies het doel van een hands-on sessie.
De scansoftware verwerkt de data, maakt het mesh schoon en exporteert naar STL. Van scan naar printklaar bestand — binnen dezelfde sessie.
Wat dit soort training oplevert
Twee sessies, twee technieken, maar één rode draad: het wordt pas echt als je het zelf doet. Uitleg over materialen is nuttig. Zien hoe een printer laag voor laag een object opbouwt is beter. Je eigen hoofd als 3D-mesh op een groot scherm zien verschijnen — dat vergeet je niet.
De mix van achtergronden in de groep helpt. Een engineeringstudent denkt meteen in toepassingen. Een kunststudent denkt in vorm. Een student commerciële economie vraagt naar kosten en schaalbaarheid. Die combinatie levert de beste vragen op — en de beste gesprekken.
Wat me energie geeft in dit soort trainingen is het moment dat iemand voor het eerst een eigen ontwerp vasthoudt dat net uit de machine komt — dat enthousiasme is elke keer hetzelfde, ongeacht de achtergrond van de deelnemer. De combinatie van techniek, creativiteit en een divers publiek houdt me scherp. Precies daarom ben ik BotBerg begonnen.